Nieuws kamp 2022

 

Zondag


 

Na een, voor sommige kinderen, kort nacht werd het weer licht in Cowboy City en het indianendorp. Nadat iedereen wakker was geworden, zich had aangekleed en de slaap uit de ogen had gewreven gingen we op weg naar de totempaal/vlaggenmast. Hier werd het ochtendritueel gehouden, waaronder de kampleus, kampbelofte en de kampwet. Ook wordt hier een verhaaltje verteld en wordt de vlag gehesen. Als dit is afgelopen wordt er natuurlijk nog even een ochtenddans gedaan om de kinderen helemaal wakker te maken. Super gezellig!

 

 

Na dit ochtendritueel was het tijd voor het ontbijt. En wat is een zondag zonder een croissantje en lekker eitje. Nou dit ontbijt ging er natuurlijk in als koek, waarna het tijd was voor de inspectie. Kauwcity, het snoepwinkeltje wilde namelijk dat iedere ochtend de kamers mooi schoon werden opgeleverd. Dit werd geïnspecteerd door de sheriff en zijn hulpsheriff. Nou, ik moet zegen de kamer zagen er super uit. Nadat de cijfers waren uitgedeeld kregen de kinderen een snoepkaart om lekker bij Kauwcity de snoepjes op te halen. Dat was heerlijk natuurlijk, want snoepjes, ja daar doe je het voor.

 

 

Hierna was het tijd voor de Gevo. Na een mooi verhaal gingen we op weg voor een speurtocht waar vele vragen beantwoord diende te worden. En de groep die won steeg die dag natuurlijk op de totempaal. Want die strijd was er nog steeds. Welke groep wint stijgt op de totempaal een plaats omhoog richting de rang Opperhoofd.

 

 

Na de speurtocht was er een lekkere lunch met een lekker broodje pizza uit de oven. Deze ovens waren een paar keer uitgevallen, dus dit had nog wat voeten in de aarde. Maar uiteindelijk zat iedereen lekker te smikkelen. In de middag was het wel erg warm, maar toch gingen we levend stratego spelen. Dit werd op het eind een beetje; loop en zoek de vlag. Het was immers zo warm dat van echt rennen geen sprake meer was.

 

 

Bij het einde van het spel was het natuurlijk wel veel drinken en er moest natuurlijk overdag gesmeerd worden met zonnebrand, want de zon was overal. Maar je hoort ons niet klagen, heerlijk dat we zulk weer hebben!

 

 

Er waren inmiddels weer twee spellen gespeeld dus het was weer tijd voor de ranking bij de totempaal. Hierbij probeerde de grote krijger om ook opperhoofd te worden. Maar de grote krijger was een beetje dom. Oenga en Boenga hadden namelijk gezegd dat de tooi van de grote krijger niet zo mooi was als een opperhoofd. Hierop wilde de grote krijgen een kip hebben om de veren te gebruiken in zijn tooi. Oenga en Boenga gaven hem een ei en de grote krijger probeerde deze uit te broeden. PFf wat dom zeg! Ook had de grote krijger halverwege erge honger en at hij het ei gewoon op! Blehhhh!

 

 

Op de ranglijst gingen vele team weer omhoog. Zoals eerder verteld mochten de team dan zelf hun vlag omhoog zetten naar de volgende rang. Vele vreemdeligen waren inmiddels verzamerlaars geworden en er waren zelfs al kleine indiaantjes. Al hoogste was uiteindelijk team blauw. Zij kregen, behalve een groot applaus ook een dollar waar ze morgen in Kauwcity extra snoepjes konden halen. Nou je snapt dat iedereen morgen wel bovenaan wilde staan.

 

 

Aangezien het zo warm was besloten we nog even een waterspel te doen. De groep werd verdeeld over 2 teams en we gingen watervolleyballen. Met een sponsbal die steeds in de grote teil gedoopt moest worden speelden we volleybal. Je moest hem vangen, want anders was je af. Maar ja ving je de sponsbal, dan was je natuurlijk behoorlijk nat. Maar goed dit was natuurlijk niet erg met deze temperaturen.

 

 

Na dit spel was het tijd voor het avondeten, waar we heerlijke kippenpoten met aardappelen en sla kregen. Dat ging er na al dat spelen natuurlijk wel in, waarna het avondspel gespeeld kon worden.

 

Hierbij speelden de 8 teams tegen elkaar, team tegen team. Team 1 (de cowboys) moest bijvoorbeeld team 2 (de indianen) zoeken in het bos. Om de 5 minuten werden de coördinaten doorgegeven via de telefoon en moest de groep daar heen om de andere groep te pakken. Maar ja was die groep daar nog wel? Dit spel hebben we diverse malen gepeeld, waarbij de groepen van Nikkie en Robin wel even genoemd mogen worden. Eerst kon de één de ander niet vinden, maar dit was ook andersom het geval.

 

 

Inmiddels was het al aardig donker geworden en daarbij natuurlijk ook al wat laat. Hierop gingen alle groepen, behalve de oudsten nog even wat drinken en richting de herberg om te lekker te slapen. Met de oudste groep gingen we zitten bij het kampvuur. Helaas was het door de droogte verboden om een kampvuur te maken. Hierdoor hadden we een nepkampvuur gecreëerd met lichten en een nephaardvuur.

 

 

We speelden het spel weerwolven tot in de late uurtjes. Na wat popcorn, chips en drinken was het ook tijd voor de oudsten om te gaan slapen. Wat was het een super gezellige dag vandaag. We zijn benieuwd wat we morgen weer gaan beleven.

 

 

Tot morgen!

 

 

 

Voor de ouders: Dank voor de vele berichten in het gastenboek. De kinderen vinden het prachtig om te lezen! 

 

 

 

Zaterdag


En ja hoor, we zijn weer op kamp. En wat voor kamp! Als we de voorspellingen mogen geloven krijgen we een prachtige week vol zonneschijn en heldere nachten, dus dat belooft wat!

 

 

Na een gezellige busreis kwamen de kinderen aan bij het kamphuis. Ze werden opgewacht door veel cowboys die hen hielpen met het uitpakken van de bagage. Wat hadden sommige kinderen een spullen bij zich zeg. Het leek soms wel of ze tien weken weg gingen. Nadat de bagage op het veld was neergelegd liepen ze mee met de cowboys naar de kleine saloon (niet aan de haven). Zoals een echte cowboy moesten de kinderen uiteraard door de klapdeuren naar binnen. Binnen stonden veel cowboys lekker wat te drinken en te dansen. Het was er heel gezellig. Nadat de kinderen wat drinken hadden gehad om de dorst wat te lessen, stormde ineens de sheriff door de klapdeuren. Achter hem aan kwam zijn mooie vrouw. Wat moet dat hier allemaal in mijn favoriete saloon, bulderde hij. Wat is het vol, ik kan niet eens even een drankje drinken op deze belangrijke dag! Nadat zijn vrouw hem wat bedaard had, vond de sheriff het toch wel gezellig dat het zo druk was en trakteerde iedereen op een snoepje uit Kauwcity. Bij Kauwcity krijg je namelijk, indien de kinderen de herberg netjes en schoon houden, elke ochtend een snoepkaart waar heerlijke snoepjes mee gehaald kunnen worden.

 

 

Dan vertelt de Sheriff dat ze zo op weg gaan naar de heilige grond van de indianen waar elke tien jaar de vrede wordt getekend. Dit gaat al jaren zo en hierdoor leven de cowboys en indianen in vrede. Nu vraagt de Sheriff of de kinderen hier soms bij willen zijn. Deze ceremonie is altijd een groot feest en op deze dag zijn alle cowboys en indianen op hun mooist verkleed.  Nou dit willen de kinderen natuurlijk wel en ze lopen met de cowboys mee naar de heilige plek.

 

 

Aangekomen bij de heilige plek, waar een mooie totempaal en allemaal wigwams staan, staan de medicijnman en Oenga en Boenga hen al op te wachten. Ook leven er heel veel indianen in het dorp bij de heilige plek. De medicijnman vertelt dat alle voorbereidingen al zijn getroffen en dat het document met de veer al klaar ligt. Oenga en Boenga laten de sheriff tekenen. Nu is het tijd voor het opperhoofd om de vrede te tekenen. Maar waar ze ook zoeken en roepen, geen opperhoofd te bekennen.

 

 

Hierop stuurt de medicijnman Oenga en Oeg richting de wigwam en komen zij tot de ontdekking dat het opperhoofd is verdwenen. Er ligt wel een tooi en losse veren op het bed van de Opperhoofd. Hij loopt naar de overige indianen toe en zegt Oenga Oeg. Hij vertelt dat het opperhoofd is vergaan tot stof. Dit gebeurt altijd met een opperhoofd wanneer deze 100 jaar oud is geworden. Maar de medicijnman dacht dat dat pas volgend jaar was. Hij heeft zich een jaar vertelt en dacht dat hij pas 99 was. De cowboys vinden het allemaal maar stom en begrijpen er niks van. Er ontstaat een discussie waar men niet uit komt. De Sheriff geeft aan hier geen zin in te hebben en verteld de cowboys dat ze zicht terugtrekken naar de saloon en ze zullen over een week terugkomen. Er moet dan een opperhoofd zijn om alsnog het document te ondertekenen. Zo niet dan is er geen vrede en zal de oorlog weer beginnen.

 

 

Oh jee, oh jee, wat hoe moet dat nu. Ze hebben geen opperhoofd en er moet nu wel een opperhoofd komen. Besloten wordt om de kinderen maar te laten slapen in de herberg zodat ze kunnen kijken of we een opperhoofd kunnen vinden.

 

 

Hierop gaan de kinderen hun slaapzalen in de herberg inruimen en hierna is het tijd voor het eten. Door de keuken van de herberg is een lekker broodje knakworst en soep gemaakt. Nou dat ging er natuurlijk wel in.

 

 

Na het eten verzamelen de kinderen weer bij de totempaal. Het opperhoofd en Oenga en Boenga laten zien hoe de totempaal is ingedeeld. Onderaan ben je nog een vreemdeling, maar sta je met je groep bovenaan dan ben je het opperhoofd. De indeling zag er als volgt uit:

 

 

-        Onderste: Vreemdeling

-        2e: Verzamelaar

-        3e: Klein indiaantje

-        4e: Indiaan

-        5e: Kleine krijger

-        6e: Grote krijger

-        7e: Stamhoofd

-        Bovenste: Opperhoofd

 

 

Nu worden de kinderen ingedeeld in groepen. Boven elke groep staat 1 groepindiaan. De kinderen moeten proberen om hun groepsindiaan opperhoofd te maken. Dit doen zij door middel van spellen te winnen. Op die manier moet er aan het eind van de week een opperhoofd zijn.

 

 

Nadat de kinderen waren ingedeeld werd er levend kwartet gespeeld. Iedereen moest proberen zijn/haar voorwerp weg te halen bij de overige groepen. Maar je mocht niet getikt worden. Nou je begrijpt dat dit rennen geblazen was. Uiteindelijk wonnen zowel rood als blauw en werd oranje derde.

 

 

Bij de totempaal werd direct de ranking gedaan. Rood en blauw die eerste waren geworden mochten twee plaatsen opschuiven. Zij werden dus Klein Indiaantje. Oranje mocht 1 plek omhoog en werd dus verzamelaar. De rest bleef helaas nog even een vreemdeling.

 

 

Na de ranking was het voor de kleinsten tijd om de herberg in te gaan om lekker te gaan slapen. Maar de oudsten moesten in het bos op zoek naar een opperhoofd, oftewel de dropping. Ik kan alleen vertellen over de oudste meiden, want ik liep met hen mee. We hebben heel wat meegemaakt, stokken die in het bos veel herrie maakte, waterspuiten van de boer waar we voor moesten rennen, een weiland over rennen en over sloten springen en natuurlijk heel veel schrikken.

 

 

We waren heel laat weer op het kamphuis en toen was het eindelijk tijd om de herberg te sluiten en iedereen viel in diepe slaap. Wat we morgen weer meemaken lezen jullie op deze website.

 

 

Oproep voor alle ouders. De kinderen vinden het super als jullie iets in het gastenboek schrijven. We printen dit uit, hangen het op en de kinderen kunnen dit lezen. Zo horen ze toch nog iets van thuis.

 

Er zijn op dit moment geen agenda punten.